ntspp.org »Ethiek

American Psychiatric Association

De Beginselen van Medische Ethiek

Met Annotaties Vooral van toepassing is op Psychiatrie

2008 Edition

In 1973 heeft de American Psychiatric Association (APA), gepubliceerd op de eerste editie van de beginselen van de medische ethiek Met Annotaties Vooral van toepassing is op de psychiatrie. Vervolgens herzieningen werden gepubliceerd als de APA Raad van Toezicht en de APA Vergadering goedgekeurde aanvullende annotaties. In juli van 1980, de American Medical Association (AMA) heeft een nieuwe versie van de beginselen van de medische ethiek (de eerste herziening sinds 1957), en de APA ethische commissie ^[1] veel van zijn aantekeningen in de nieuwe beginselen, die geleid in de 1981 editie en latere herzieningen. Deze versie bevat wijzigingen van de beginselen die door de AMA in 2001.

Voorwoord

Alle Artsen moeten de praktijk in overeenstemming met de medische ethiek uiteengezet in de beginselen van de medische ethiek van de American Medical Association. Een up-to-date meningsuiting en de uitwerking van deze verklaringen is te vinden in de adviezen en rapporten van de Raad betreffende de ethische en juridische aangelegenheden van de American Medical Association. ^[2] Psychiaters worden sterk aangeraden om vertrouwd te zijn met deze documenten. ^[3]

Echter, deze algemene richtsnoeren zijn soms moeilijk te interpreteren voor psychiatrie, zodat verdere annotaties aan de basisbeginselen worden aangeboden in dit document. Hoewel psychiaters hebben dezelfde doelen als alle artsen, er zijn bijzondere ethische problemen in psychiatrische praktijken die verschillen in kleur en de mate van ethische problemen in andere takken van de medische praktijk, hoewel de basisprincipes zijn dezelfde. De annotaties zijn niet bedoeld als absolute zekerheden en zal worden herzien van tijd tot tijd om te worden toegepast op de huidige praktijken en problemen.

Na zijn de AMA Beginselen van Medische Ethiek, gedrukt in hun geheel, en vervolgens elk afzonderlijk gedrukt principe samen met een annotatie met name van toepassing op de psychiatrie.

Beginselen van Medische Ethiek
American Medical Association

Preambule

De medische beroepsgroep is lang geabonneerd op een instantie van ethische verklaringen ontwikkeld ten behoeve van de patiënt. Als lid van dit beroep, een arts moet erkennen verantwoordelijkheid om patiënten de eerste plaats, evenals voor de samenleving, andere gezondheidswerkers, en voor zelfstandigen. De volgende beginselen die zijn vastgesteld door de American Medical Association zijn geen wetten, maar de normen van gedragingen die de essentie van eerbare probleem voor de arts.

Deel 1
Een arts die wordt gewijd aan de bevoegde medische zorg, met compassie en respect voor de menselijke waardigheid en rechten.

Deel 2
Een arts moet houden aan de normen van professionaliteit, eerlijk in alle professionele interacties, en streven naar het verslag artsen tekort aan karakter of bekwaamheid, of het plegen van fraude of bedrog, passende entiteiten.

Deel 3
Een arts die moeten voldoen aan de wet en erkennen ook de verantwoordelijkheid om te streven naar veranderingen in de eisen die in strijd zijn met de belangen van de patiënt.

Deel 4
Een arts respecteren van de rechten van patiënten, collega's, en andere gezondheidswerkers, en bescherming van de patiënt vertrouwelijke en privacy binnen de grenzen van de wet.

Deel 5
Een arts moet blijven om te studeren, van toepassing zijn, en vergroting van de wetenschappelijke kennis, een verbintenis tot medisch onderwijs, de relevante informatie aan patiënten, collega's, en het publiek, het verkrijgen van overleg, en het gebruik van de talenten van andere gezondheidswerkers wanneer aangegeven.

Deel 6
Een arts stelt bij het verlenen van passende zorg voor patiënten, behalve in noodsituaties, moet vrij zijn te kiezen wie te dienen, met wie te associëren, en de omgeving waarin hun medische zorg.

Deel 7
Een arts erkent de verantwoordelijkheid om te participeren in activiteiten die bijdragen tot de verbetering van de gemeenschap en de verbetering van de volksgezondheid.

Deel 8
Een arts moet, terwijl de zorg voor een patiënt, wat de verantwoordelijkheid voor de patiënt als primordiaal.

Sectie 9
Een arts dient ter ondersteuning van de toegang tot medische zorg voor alle mensen.

Beginselen Met Annotaties

Na zijn elk van de AMA Beginselen van Medische Ethiek gedrukt afzonderlijk samen met annotaties vooral van toepassing op de psychiatrie.

Preambule

De medische beroepsgroep is lang geabonneerd op een instantie van ethische verklaringen ontwikkeld ten behoeve van de patiënt. Als lid van dit beroep, een arts moet erkennen verantwoordelijkheid om patiënten de eerste plaats, evenals voor de samenleving, andere gezondheidswerkers, en voor zelfstandigen. De volgende beginselen die zijn vastgesteld door de American Medical Association zijn geen wetten, maar de normen van gedragingen die de essentie van eerbare probleem voor de arts. ^[4]

Deel 1
Een arts die wordt gewijd aan de bevoegde medische zorg met compassie en respect voor de menselijke waardigheid en rechten.

1. Een psychiater is niet bevredigen van zijn of haar eigen behoeften door gebruik te maken van de patiënt. De psychiater wordt steeds waakzaam over het effect dat zijn of haar gedrag heeft op de grenzen van de arts-patiënt relatie, en dus op het welzijn van de patiënt. Deze eisen worden met name van belang vanwege de prive-wezen, zeer persoonlijk, en soms hevige emotionele aard van de relatie met de psychiater.

2. Een psychiater moet geen partij is bij elke vorm van beleid dat uitsluit, afscheidt, of demeans de waardigheid van elke patiënt vanwege etnische afkomst, ras, geslacht, geloof, leeftijd, sociaal-economische status of seksuele geaardheid.

3. In overeenstemming met de vereisten van de rechtsstaat en aanvaarde medische praktijk, is het ethisch voor een arts om zijn of haar werk aan peer review en de uiteindelijke autoriteit van het medisch personeel van de uitvoerende instantie en het ziekenhuis overheid en haar bestuur. In geval van betwisting, de ethische psychiater heeft de volgende stappen beschikbaar:

a. Seek beroep van het medisch personeel dat besluit aan een gezamenlijke conferentie van de commissie, waaronder leden van het medische personeel van het uitvoerend comite en het uitvoerend comite van de raad van bestuur. Op dit beroep, de ethische psychiater kan verzoeken dat buiten adviezen worden overwogen.

b. Beroep bij het bestuursorgaan zelf.

c. beroep te reguleren agentschappen licentiestatus van ziekenhuizen indien, in het bijzonder staat, zij zich met het gebied van de professionele competentie en de kwaliteit van de zorg.

d. Poging om de collega's via de ontwikkeling van onderzoeksprojecten en data en presentaties op bijeenkomsten en in vakbladen.

e. beroep in de lokale rechtbanken, wellicht via een enjoining verbodsactie tegen het bestuursorgaan.

f. Openbaar onderwijs, uitgevoerd door een ethische psychiater zou niet gebruik te maken van het beroep dat uitsluitend is gebaseerd op emotie, maar zou worden gepresenteerd op een professionele manier en zonder enige mogelijke exploitatie van de patiënten door middel van getuigenissen.

4. Een psychiater mag niet worden een deelnemer in een wettelijk toegestane uitvoering.

Deel 2
Een arts moet houden aan de normen van professionaliteit, eerlijk in alle professionele interacties en streven naar het verslag artsen tekort aan karakter of bekwaamheid, of het plegen van fraude of bedrog aan passende entiteiten.

1. De eis dat de arts gedraagt zich met fatsoen in zijn of haar beroep en in alle acties van zijn of haar leven is vooral belangrijk in het geval van de psychiater, omdat de patiënt de neiging tot model zijn of haar gedrag na die van zijn of haar psychiater bij de identificatie. Verder de nodige intensiteit van de behandeling relatie mei geneigd om deze te activeren en andere seksuele behoeften en fantasieën van de kant van zowel patiënt en psychiater, terwijl de verzwakking van de objectiviteit die nodig is voor controle. Daarnaast zijn de inherente ongelijkheid in de arts-patiënt relatie kan leiden tot uitbuiting van de patiënt. Seksuele activiteit met een huidige of vroegere patiënt is onethisch.

2. De psychiater moet zorgvuldig waken voor het benutten van informatie geleverd door de patiënt en mag geen gebruik maken van de unieke positie van macht geboden hem / haar door de psychotherapeutische situatie invloed uit te oefenen op de patiënt in een manier die niet direct relevant zijn voor de behandeling doelen.

3. Een psychiater die regelmatig praktijken buiten zijn of haar gebied van vakbekwaamheid moet worden beschouwd als onethisch. Bepaling van vakbekwaamheid moet worden gemaakt door middel van peer review of een andere geschikte instanties.
4. Speciale aandacht moet worden gegeven aan die psychiaters die wegens een psychische aandoening, in gevaar brengen van het welzijn van hun patiënten en hun eigen reputatie en praktijken. Het is de ethische, zelfs aangemoedigd, voor een andere psychiater te bemiddelen in dergelijke situaties.

5. Psychiatrische diensten, zoals alle medische diensten, worden afgeleverd in het kader van een contractuele afspraak tussen de patiënt en de arts. De bepalingen van de contractuele regeling, die bindend zijn voor de arts, alsook op de patiënt, dient expliciet te worden vastgesteld.

6. Het is ethisch voor de psychiater om een vergoeding voor een gemiste afspraak wanneer deze valt binnen de termen van de specifieke contractuele overeenkomst met de patiënt. Opladen voor een gemiste afspraak of voor een niet geannuleerd worden 24 uur op voorhand hoeft niet op zichzelf worden beschouwd als onethisch als een patiënt volledig is geïnformeerd dat de arts zal een dergelijke toeslag. De praktijk moet echter toevlucht tot zelden en altijd met de grootst mogelijke aandacht voor de patiënt en zijn of haar omstandigheden.

7. Een regeling waarbij een psychiater bepaalt toezicht of toediening aan andere artsen of nonmedical personen voor een percentage van hun vergoedingen of bruto-inkomen is niet aanvaardbaar; dit zou neerkomen op vergoeding splitsing. In een team van hulpverleners, of een multidisciplinair team, is het ethische voor de psychiater te ontvangen inkomsten voor de overheid, onderzoek, onderwijs, of raadpleging. Dit moet worden gebaseerd op een onderling overeengekomen-upon en vergoeding of salaris, open voor heronderhandelingen wanneer een verandering in de vraag voordoet. (Zie ook punt 5, Annotaties 2, 3 en 4.)

Deel 3
Een arts die moeten voldoen aan de wet en erkennen ook de verantwoordelijkheid om te streven naar veranderingen in de eisen die in strijd zijn met de belangen van de patiënt.

1. Het lijkt vanzelfsprekend dat een psychiater die een recht-breaker kunnen worden ethisch niet afgestemd op de praktijk zijn of haar beroep. Wanneer dergelijke illegale activiteiten dragen rechtstreeks bij zijn of haar praktijk zou dit natuurlijk het geval is. Echter, in andere gevallen, illegale activiteiten, zoals die betreffende het recht om te protesteren sociale onrechtvaardigheden misschien niet dragen aan het imago van de psychiater of de mogelijkheid van de specifieke psychiater bij de behandeling van zijn of haar patiënt ethisch en goed. Hoewel er geen commissie of raad kan vooraf zekerheid bieden dat elke illegale activiteit niet zou worden beschouwd als onethisch, is het denkbaar dat een individu zou kunnen schenden van een wet zonder schuldig professioneel onethisch gedrag. Artsen verliest niet het recht van het burgerschap op de toetreding tot het beroep van de geneeskunde.

2. Indien niet uitdrukkelijk verboden door de lokale wetten die medische praktijk, de praktijk van acupunctuur door een psychiater is niet per se onethisch. De psychiater moet zijn professionele bekwaamheid in het gebruik van acupunctuur. Of, als hij of zij toezicht op het gebruik van acupunctuur door nonmedical particulieren, hij of zij moet een goede medische begeleiding. (Zie ook punt 5, Annotaties 3 en 4.)

Deel 4
Een arts respecteren van de rechten van patiënten, collega's, en andere gezondheidswerkers, en bescherming van de patiënt vertrouwelijke en privacy binnen de grenzen van de wet.

1. Psychische records, waaronder zelfs de identificatie van een persoon als een patiënt, moet het beschermd worden met uiterste zorg. Vertrouwelijkheid is essentieel voor psychiatrische behandeling. Dit is deels gebaseerd op de bijzondere aard van de psychiatrische behandeling, alsmede op de traditionele ethische relatie tussen arts en patiënt. Groeiende bezorgdheid over de burgerlijke rechten van patiënten en de mogelijke nadelige gevolgen van de automatisering, duplicatie apparatuur en data banken maakt de verspreiding van vertrouwelijke informatie een steeds groter gevaar. Vanwege de gevoelige en private karakter van de informatie die de psychiater gaat, kan hij of zij moet behoedzaam met de informatie die hij of zij kiest om aan anderen over een patiënt. Het welzijn van de patiënt moet een blijvende aandacht.

2. Een psychiater kunnen vertrouwelijke informatie alleen met toestemming van de patiënt of onder de juiste wettelijke dwang. De voortdurende plicht van de psychiater op de bescherming van de patiënt omvat volledig apprising hem / haar van de connotaties van de opheffing van het voorrecht van de persoonlijke levenssfeer. Dit kan een probleem wanneer de patiënt wordt onderzocht door een overheidsinstelling, is van toepassing voor een functie, of betrokken is bij juridische actie. Dezelfde principes gelden voor het vrijgeven van de informatie over de behandeling van medische diensten van de overheid, bedrijfsleven, vakbonden, en verzekeringsmaatschappijen. Informatie die in vertrouwen over patiënten gezien in student gezondheidszorg mag niet worden vrijgegeven zonder de studenten "uitdrukkelijke toestemming.

3. Klinische en andere materialen die worden gebruikt in het onderwijs en schriftelijk moet afdoende verkapte om de anonimiteit van de betrokken personen.

4. De ethische verantwoordelijkheid van de handhaving van de vertrouwelijkheid geldt evenzeer voor het overleg waarin de patiënt kan niet aanwezig zijn geweest en waarin de consultee was geen arts. In dergelijke gevallen kan de arts-adviseur moet alert de consultee aan zijn of haar plicht tot geheimhouding.

5. Ethisch, de psychiater mag alleen die informatie die relevant is voor een bepaalde situatie. Hij of zij moet vermijden dat het aanbieden van speculatie als feit. Gevoelige informatie, zoals een individuele seksuele geaardheid of fantasie materiaal is meestal onnodig.

6. Psychiaters worden vaak gevraagd om individuen om veiligheidsredenen, om te bepalen geschiktheid voor verschillende banen, en te bepalen juridische bevoegdheid. De psychiater moet een volledige beschrijving van de aard en het doel en het ontbreken van de vertrouwelijkheid van het onderzoek naar de ondervraagde aan het begin van het onderzoek.

7. Zorgvuldige beslissing moet worden uitgeoefend door de psychiater om te omvatten, indien nodig, de ouders of voogd bij de behandeling van een minderjarige. Tegelijkertijd heeft de psychiater moet verzekeren de minderjarige juiste vertrouwelijkheid.

8. Wanneer, in het klinisch oordeel van de behandelende psychiater, het risico van gevaar wordt geacht significant te zijn, de psychiater kan blijken vertrouwelijke informatie openbaar gemaakt door de patiënt. "

9. Wanneer de psychiater wordt gelast door de rechter om de vertrouwelijke toevertrouwd aan hem / haar door patiënten, kan hij of zij voldoen aan of hij / zij kan ethisch houden het recht op protest in het kader van de wet. Als de psychiater in het geding is, het recht van de patiënt tot de vertrouwelijkheid en, bij uitbreiding, voor onberispelijke behandeling moeten krijgen. De psychiater moet zich het recht voor de kwestie van voldoende noodzaak voor openbaarmaking. In het geval dat de noodzaak voor wettelijke openbaarmaking wordt aangetoond door het gerecht, de psychiater kan verzoeken om het recht op openbaarmaking van slechts die informatie die relevant is voor de juridische vraag bij de hand.

10. Ten aanzien van de persoon die de waardigheid en de privacy en met echt geïnformeerde toestemming, is het ethisch om een patiënt naar een wetenschappelijk verzamelen als de vertrouwelijkheid van de presentatie is begrepen en aanvaard door het publiek.

11. Het is ethisch om een patiënt of een voormalige patiënt naar een openbare verzamelen of aan de media alleen als de patiënt zich volledig op de hoogte van aanhoudende verlies van vertrouwelijkheid, bevoegd is, en toestemmingen schriftelijk zonder dwang.

12. Wanneer bij gefinancierd onderzoek, de ethische psychiater zal adviseren menselijke proefpersonen van de financieringsbron, behoudt zijn of haar vrijheid om gegevens en resultaten, en volg alle passende en actuele richtlijnen ten opzichte van de mens bescherming.

13. Ethische overwegingen in de medische praktijk beletsel voor de psychiatrische evaluatie van elke persoon die belast is met strafbare feiten voorafgaand aan de toegang tot of beschikbaarheid van, de juridisch adviseur. De enige uitzondering is het verlenen van zorg aan de persoon voor het enige doel van de medische behandeling.

14. Seksuele betrokkenheid tussen een faculteit lid of de directie en een leerling of student, in die situaties waarin een misbruik van bevoegdheid kan optreden, vaak gebruik maakt van de ongelijkheden in de arbeidsverhouding en kan onethisch omdat:

a. Elke behandeling van een patiënt worden gecontroleerd kan worden deleteriously beïnvloed.
b. Het kan schade toebrengen aan de vertrouwensrelatie tussen docent en student.
c. Leerkrachten zijn belangrijke professionele rolmodellen voor hun leerlingen en stagiairs van invloed zijn op hun toekomstige professionele gedrag.

1. Psychiaters zijn verantwoordelijk voor hun eigen voortgezet onderwijs en rekening te houden met het feit dat zij moeten een levensduur van leren.

2. In de praktijk van zijn of haar specialiteit, de psychiater raadpleegt, geassocieerde deelnemingen, samen, of geïntegreerd zijn of haar werk met dat van vele professionals, zoals psychologen, psychometricians, maatschappelijk werkers, alcoholisme Counselors, huwelijk Counselors, volksgezondheid verpleegkundigen en dergelijke. Bovendien is de aard van de moderne psychiatrische praktijk breidt zijn of haar contacten met deze mensen als leraren, jeugdige en volwassen proeftijd officieren, advocaten, het welzijn van de werknemers, de dienst vrijwilligers en buurt aides. In verwijzen patiënten voor behandeling, begeleiding, of het herstel tot een van deze praktijk, de psychiater moet ervoor zorgen dat de geallieerde professionele of paraprofessional met wie hij of zij zich bezighouden is een erkend lid van zijn of haar eigen discipline en is bevoegd tot het uitvoeren van de therapeutische taak vereist. De psychiater moet hebben dezelfde houding ten opzichte van leden van de medische professie op wie hij of zij verwijst patiënten. Wanneer hij of zij reden heeft om te twijfelen aan de opleiding, vaardigheden, of ethische kwalificaties van de geallieerde professioneel, de psychiater niet mag verwijzen gevallen aan hem / haar.

3. Wanneer de psychiater gaat uit van een samenwerkingsverband of toezichthoudende rol met een andere geestelijke gezondheid van de werknemer, kan hij of zij moet uitgaven voldoende tijd om ervoor te zorgen dat goede zorg wordt gegeven. Het is in strijd met de belangen van de patiënt en de patiëntenzorg als de psychiater de mogelijkheid zelf te worden gebruikt als een boegbeeld.

4. In de relaties tussen psychiaters en psychologen het beoefenen van een vergunning, de arts mag niet delegeren aan de psycholoog of, in feite, voor een persoon nonmedical elke aangelegenheid die de uitoefening van professionele medische arrest.

5. De psychiater moet instemmen met het verzoek van een patiënt voor overleg of op een dergelijk verzoek van de familie van een incompetente of minderjarige patiënt. De psychiater kan voorstellen mogelijk consultants, maar de patiënt of de familie moet worden gegeven vrije keuze van de adviseur. Indien de psychiater afkeuring van de vakbekwaamheid van de adviseur, of indien er een verschil is van mening dat de primaire therapeut niet kan oplossen, kan hij of zij, na een passende aankondiging, terugtrekken uit de zaak. Als dit meningsverschil voordoet binnen een instelling of instantie kader, de verschillen worden opgelost door bemiddeling of arbitrage van het hoger beroeps-instantie binnen de instelling of instantie.

Deel 6
Een arts stelt bij het verlenen van passende zorg voor patiënten, behalve in noodsituaties, moet vrij zijn te kiezen wie te dienen, met wie te associëren, en de omgeving waarin hun medische zorg.

1. Physicians het algemeen over eens dat de arts-patiënt relatie is een belangrijke factor in effectieve behandeling van de patiënt dat het behoud van de optimale omstandigheden voor ontwikkeling van een gezonde samenwerking tussen een arts en zijn of haar patiënt moet voorrang krijgen boven alle andere overwegingen. Professionele hoffelijkheid kan leiden tot slechte psychiatrische zorg voor artsen en hun families uit gêne over het ontbreken van een volledige geven en nemen contract.

2. Een ethische psychiater kan weigeren om psychiatrische behandeling naar een persoon die in de psychiater is van mening dat niet kan worden gediagnosticeerd als een psychische ziekte niet aan de psychiatrische behandeling.

Deel 7
Een arts erkent de verantwoordelijkheid om te participeren in activiteiten die bijdragen tot de verbetering van de gemeenschap en de verbetering van de volksgezondheid.

1. Psychiaters moeten bevorderen van de samenwerking van deze terecht bij de medische, psychologische, sociale en juridische aspecten van de geestelijke gezondheid en ziekte. Psychiaters worden aangemoedigd om de samenleving bij het adviseren en overleg met de uitvoerende, wetgevende, rechterlijke macht en de takken van de overheid. Een psychiater moet duidelijk maken of hij / zij spreekt als individu of als vertegenwoordiger van een organisatie. Bovendien psychiaters moeten vermijden cloaking hun publieke verklaringen met de autoriteit van het beroep (bijvoorbeeld, "Psychiaters weten dat ¼").

2. Psychiaters mei te interpreteren en te delen met het publiek hun expertise in de verschillende psychosociale kwesties die van invloed kunnen zijn op de geestelijke gezondheid en ziekte. Psychiaters moeten altijd bewust van hun eigen rol als toegewijde burgers en deskundigen op het gebied van psychologische geneeskunde.

3. Bij gelegenheid psychiaters wordt gevraagd om een advies over een persoon die in het licht van de aandacht van het publiek of die informatie heeft prijsgegeven over zichzelf door middel van publieke media. In dergelijke omstandigheden, een psychiater kunnen worden gedeeld met het publiek zijn of haar kennis over psychiatrische problemen in het algemeen. Toch is het onethisch om een psychiater te bieden een professioneel advies, tenzij hij of zij heeft een onderzoek uitgevoerd en is verleend juiste vergunning voor een dergelijke verklaring.

4. De psychiater kan toestaan zijn of haar certificering moet worden gebruikt voor de onvrijwillige behandeling van een persoon na zijn of haar persoonlijke behandeling van die persoon. Om dit te doen, hij of zij moet vaststellen dat de persoon, als gevolg van psychische aandoeningen, kan niet een beslissing over wat in zijn / haar eigen belangen, en dat zonder een dergelijke behandeling, aanzienlijke waardevermindering kan optreden aan de persoon of anderen.

5. Psychiaters neemt niet deel aan de martelingen.

Deel 8
Een arts moet, terwijl de zorg voor een patiënt, wat de verantwoordelijkheid voor de patiënt als primordiaal.
Nieuwe sectie onlangs goedgekeurd door de AMA.

Sectie 9
Een arts dient ter ondersteuning van de toegang tot medische zorg voor alle mensen.
Nieuwe sectie onlangs goedgekeurd door de AMA.